,,Ocalić od zapomnienia”


1939 - 2001

Szkoła Podstawowa nr 3 im. Ignacego Krasickiego

Kolejne siedziby szkoły

1939 – 1946

1946 – 1952

Antoni Taczanowski – kierownik szkoły

Władysław Skrzypczak – kierownik szkoły

1939 – 1941 – ul. Senatorska 10

1941 -1941 – (dwa miesiące) – ul. Jagiellońska 27

1941 – 1952 – ul. Batorego 39

1952 – 1953

Walentyna Cmokułowa – kierownik szkoły

1952 – 1966 – ul. Batorego 39

1966 – 2001 – ul. Kilińskiego 9

1953 - 1965

Eugeniusz Kubicki – kierownik szkoły

1965 - 1972

Stefania Plichta – kierownik szkoły

1966 – szkoła otrzymuje imię Ignacego Krasickiego

1972 - 1987

Kazimierz Grzeszczak – dyrektor szkoły

ul. Kilińskiego 9

1987 – 1990

Marta Pawlicka – dyrektor szkoły

ul. Kilińskiego 9

1990 - 1995

Krystyna Sadowska – dyrektor szkoły

ul. Kilińskiego 9

1995 – 2001

Alicja Frankiewicz – dyrektor szkoły

ul. Kilińskiego 9

Codzienna, ciężka praca dyrektorów szkoły była wspierana przez wicedyrektorów, przypomnijmy ich nazwiska:

- Halina Wodnicka (p.o. dyrektora)

- Cecylia Muszyńska

- Marta Pawlicka

- Paweł Koźbiał

- Irena Zienkiewicz (p.o. dyrektora)

- Sławomir Niecewicz

- Hanna Łazęcka

- Dorota Orłowska


 Kartka z kroniki Szkoły Podstawowej nr 3
                             im. I. Krasickiego
 

,,W 1939 roku klasy w szkołach skierniewickich liczyły ponad 60 uczniów, wynikła więc potrzeba zorganizowania jeszcze jednej szkoły.

Ponieważ w swoim czasie szkoła nr 3 w Skierniewicach została skomasowana ze szkołą nr 1, brakowało szkoły o tym numerze. Chociaż szkole b. kolejowej nr 4 nadano nr 3, a w szkole nr 5 (dla dzieci mojżeszowego wyznania) nr 4, jednak archiwa szkół były pod innymi numerami, wynikały nieporozumienia z tego powodu i szkoły trwały przy swoich starych numerach.

Nowa szkoła powstała 1 września 1939 r. jako nr 3 w gmachu na ulicy Senatorskiej 10.

W tym samy czasie rozpoczęły się agresywne działania wojsk niemieckich. Miasto Skierniewice częściowo zbombardowano i spalono, a gmach na ulicy Senatorskiej nr 10 został uszkodzony.

Miasto zajęły okupacyjne władze niemieckie.

Komisarzem oświatowym został nauczyciel szkoły powszechnej pan Maks Millcz.

Szkoły średnie zostały zamknięte, a powszechne rozpoczęły naukę dopiero w listopadzie.

Zorganizowanie szkoły powierzono panu Antoniemu Taczanowskiemu. Zespół nauczycieli składał się z ośmiu osób:

- Maria Kotarska

- Maria Kociubińska

- Luiza Wittenberg

- Józef Szczepaniak

- Władysław Skrzypczak

- Michał Winiarski

- ks. Aleksander Bartnik

- inspektor Jan Bartecki

Rozpoczęto naukę w zmienionych warunkach. Wprowadzono nauczanie języka niemieckiego, którego uczy p. Wittenberg. Dzieci uczą się go niechętnie i są karane.

Pierwszy okres kończy się 21 grudnia przemówieniem pana kierownika Taczanowskiego i śpiewem kolęd.

Na rozkaz p. Wittenberg dzieci starszych klas śpiewają niemiecką kolędę, lecz czują się przygnębione i wykonują ją niechętnie.

Szkoły otrzymują upomnienie, aby młodzież szeroko zmieniła swoje zachowania się na ulicy, gdyż są wypadki agresywnego stosunku do żołnierzy niemieckich: młodzież nie ustępuje im drogi, a nawet potrąca przy mijaniu się.

W grudniu 1939 – przybywa jeszcze jedna nauczycielka p. Henryka Machnicka.

Pan Jan Bartecki obejmując wychowawstwo w najbardziej niesfornej klasie V, wprowadza samorząd, otacza ich życzliwością, lecz bierze je w mocną rękę. Wkrótce w klasie jest ład i porządek. Klasy są ozdobione ładnymi wycinankami.

W marcu 1940 po wprowadzeniu gett dla żydów, gmach, w którym znajduje się szkoła, zostaje zamieniony na szpital dla tyfusowych chorych.

Szkoła przenosi się do starego budynku gimnazjum męskiego im. Bolesława Prusa. Pan Kierownik ma kłopoty ze źle funkcjonującymi piecami, które węgiel rozsadza.

Pan Jan Bartecki przyjmuje stanowisko Inspektora Szkół Polskich, a do szkoły przychodzą pani Kazimiera Trojanowska i pan Rutkiewicz. Pani Kotarska odchodzi do szkoły nr 5.

Organizacje uczniowskie zostają zakazane.

Pani Kociubińska porządkuje książki i uruchamia bibliotekę szkolną szkoły nr 3. Dzieci czytają dużo i chętnie, żądając książek zakazanych o treści historycznej, a także utworów Sienkiewicza.

Szkołę wizytuję p. inspektor Bartecki. W rozmowie powizytacyjnej udziela rad i wskazówek, zachęca do pracy pomimo ciężkich warunków materialnych”.


     Kartka z kroniki Szkoły Podstawowej nr 3
                               im. I. Krasickiego

,,W listopadzie 1940 r. gmach zajmują formacje wojskowe niemieckie, a szkoła przenosi się do suteryn nowego gmachu i dwóch korytarzy łączących budynki. Pomoce i biblioteka zostają w jednej Sali w starym budynku, gdyż nie ma miejsca w przydzielonym lokalu.

Żołnierze przechodzą przez korytarze. Po jakimś czasie dostają się do ich sali, wyważyli zamek, zniszczyli pomoce i książki.

W salach nowego gmachu gimnazjalnego mieści się Magistrat. Na schodach wiodących na wyższe piętro odbywają się różne sceny i załatwiają sprawy z przesiedleniem ludności z pewnych dzielnic. Kłótnie między stronami przybierają charakteru walk, podczas których dochodzi do rękoczynów, strącania ze schodów i ordynarnych wyzwisk. Zamykają w tym czasie getto. Grupy ludzi zatrzymują się na schodach, słuchają lekcji, nie szczędzą uwag.

Z początku dzieci reagują na podniety bardzo, a że jak ich jest dużo, praca jest ciężka i wyczerpująca. Z czasem obojętnieją na hałasy i słuchają lekcji”.


       Kartka z kroniki Szkoły Podstawowej nr 3
                                        im. I. Krasickiego
                                                   

                                                             Rok szkolny 1951/52

,,W roku szkolnym 1951/52 do szkoły uczęszcza 462 dzieci. Obwód szkoły obejmuje następujące ulice: Batorego, Krótka, Miedniewicka, Marchlewskiego, Balcerowska, Mireckiego, Mszczonowska, Okrzei, Rynek, Zadębie, Żwirki i Wigury.

W szkole jest 11 klas, pracuje następujący zespół: ob. ob. Banach Irena, Chmielowiec Maria, Janas Wacława, Kąca Maria, Krychowiak Aleksandra, Przybyłecka Kazimiera, Siekierska Amelia, Zbudniewek Zofia, Zięta Ludmiła oraz przewodnik organizacji harcerskiej ob. Wasiak Celina.

Zajęcia lekcyjne odbywają się od 8.00 do 16.00.

Po południu od godziny 16.00 w budynku szkoły mieści się szkoła dla pracujących. Poza normalnymi lekcjami wre praca w organizacjach w organizacjach dziecięcych. Ponad 250 dzieci należy do organizacji. Koło PCK liczy 181 członków, Szkolne Koło Przyjaciół Związku Radzieckiego ma 263 członków, do koła odbudowy Warszawy należą wszystkie dzieci. Działalność organizacji uczniowskich jest obszerna.

Przez tworzenie kółek samopomocowych organizacje dziecięce walczą o lepsze wyniki nauczania.

Organizacje dziecięce dały duży wkład w realizowaniu planów gospodarczych. Poważne osiągnięcie uzyskaliśmy na odcinku odpadów użytkowych. W ciągu roku szkolnego za dostawę złomu, makulatury, butelek i szmat, szkoła uzyskała 771,75 zł. Część uzyskanych pieniędzy, a mianowicie 477,46 zł, przeznaczono na odbudowę Warszawy, pozostałe 294,29 zł na zakup instrumentów muzycznych (werble, fanfary).

Na terenie szkoły istnieją od 15 II 1952 r. kółka zainteresowania: polonistyczne, fizyczne i artystyczne. Dzieci począwszy od klasy III są członkami Spółdzielni Uczniowskiej. Z zysków spółdzielni uzyskanych w roku szkolnym 1951/52 zakupiono 7 piłek do siatkówki. Komitet Rodzicielski wykazał wiele inicjatywy. W dniu 16 II 1952 zorganizował imprezę dochodową. Czysty zysk w sumie 2613 zł przeznaczono w całości na potrzeby szkoły.

W kwietniu 1952 roku została zradiofonowana szkoła, to znaczy, że założono pięć głośników. W ten sposób jest głośnik w każdej klasie i pokoju nauczycielskim. Ponadto szkoła posiada aparat radiowy. W maju zakupiony został nowy szyld i godło. Ilość pomocy naukowych nadal wzrasta. W dniu 16 IV 1952 zakupiono pomoce do chemii na sumę 645 zł. Oprócz tego zakupiono 2 mapy fizyczne Polski. Pomoc Komitetu Rodzicielskiego nie ograniczała się tylko do pomocy materialnej: duży był wkład pracy Komitetu Rodzicielskiego poszczególnych sekcji w walce o wyższą frekwencję, o lepsze wyniki nauczania.

Do najważniejszych uroczystości i akcji przeprowadzanych i urządzanych na terenie szkoły w roku 1951/52 należały: Rocznica Rewolucji Październikowej, Miesiąc Przyjaźni Polsko-Radzieckiej, choinka noworoczna, zebrania dyskusyjne nad projektem Konstytucji, rocznica urodzin Prezydenta, 1-Maja – świętem klasy robotniczej, Dni Oświaty, Książki i Prasy, Międzynarodowy Dzień Dziecka.

W marcu dzieci wzięły udział w konkursie na najlepsze wypracowanie ,,Książka mój przyjaciel” ogłoszonym przez Wojewódzki Zarząd ZMP i konkursie: ,,Co wiem o działalności PZWW.

W obydwu konkursach szkoła wyszła zwycięsko: nagrodzone dzieci otrzymały piłki oraz 12 książek. Rok kończy się w atmosferze miłej i serdecznej”.


  Kartka z kroniki Szkoły Podstawowej nr 3
                             im. Ignacego Krasickiego 

 Rok szkolny 1966/67

 ,, Rok szkolny 1966/67 stanowił szczególnie ważny etap reformy systemu kształcenia i wychowania w Polsce. W tym roku wprowadzono w życie klasę ósmą. Objęto nauczaniem ośmioklasowym wszystkie dzieci podlegające przedłużonemu o jeden rok obowiązkowi szkolnemu. Wysiłek nauczycielstwa w pracy z młodzieżą szkół podstawowych był skierowany na osiągnięcie jak najpełniejszych wyników nauczania i wychowania. Tak więc 1 września bieżącego roku szkoła podstawowa w Polsce stała się szkołą ośmioklasową. Zostały wprowadzone nowe podręczniki i nowy program dla wszystkich klas. Nowy program szkoły podstawowej został wzbogacony o tematykę współczesną, zwłaszcza program z języka polskiego i historii, przy zmniejszeniu tematyki okresów dawnych, unowocześniony przez poszerzanie tematyki o najnowsze osiągnięcia nauki i techniki, zwłaszcza program przedmiotów matematyczno – przyrodniczych.

 Program nauczania szkoły ośmioklasowej i nowe podręczniki szkolne eksponują treści ideowo - wychowawcze treści niezbędne dla kształtowania socjalistycznej świadomości i postawy młodzieży, co umożliwi rozszerzenie i pogłębienie ideowo – wychowawczej pracy w szkole.

 Naukę w roku bieżącym rozpoczęliśmy w składzie 24 sił nauczycielskich. Jako nowi przybyli: Elżbieta Krzempek, Czesława Cendrowicz, Halina Wodnicka i Artur Wrotek.

W bieżącym roku szkolnym otrzymaliśmy do użytku piękną szkołę wybudowaną przy ul. Kilińskiego 11.

Społeczeństwo Skierniewic związane ze szkołą nr 3 przeżyło swój historyczny dzień: 13 listopada 1966 r. Oto dzięki Partii i Władzy ludowej została w tym dniu do użytku nowa piękna szkoła. Nowy budynek szkolny otrzymaliśmy w momencie pełnej realizacji systemu kształcenia i wychowania w Polsce, w momencie ostatniego roku zakończenia obchodów Tysiąclecia Państwa Polskiego. Budynek szkolny został wybudowany w bardzo szybkim czasie, bowiem w roku 1965 została zatwierdzona dokumentacja budowy dwunastoizbowej szkoły, a 13 listopada 1966 r. nastąpiło jej otwarcie i nadanie imienia wielkiego pisarza oświecenia – Ignacego Krasickiego, który u schyłku życia mieszkał w Skierniewicach. Komitet Rodzicielski, nauczyciele i dzieci włożyli wiele trudu i wysiłku w doprowadzenie do czystości i estetyki wnętrza nowego budynku i otoczenia szkolnego.



   

 HISTORIA SZKOŁY

1 września 1999 r. ta data jest przełomowa w polskiej oświacie, ponieważ została wprowadzona reforma edukacji.

Wyodrębniono cztery szczeble nauczania:

- podstawowy (sześcioletni)

- gimnazjalny ( trzyletni)

- średni (trzyletni ogólnokształcący i dwuletni zawodowy).

Tak się właśnie zaczyna historia Gimnazjum nr 3, a siedzibą nowej szkoły, został budynek zajmowany dotychczas przez Szkołę Podstawową nr 3 im. I. Krasickiego.Obydwie szkoły współistniały w jednym budynku aż do wygaśnięcia klas podstawowych.

Zorganizowanie nowej placówki powierzono Pani dyrektor Marioli Oporskiej, która przyszła w maju na rozmowy z nauczycielami.

Rok szkolny 1999/2000

Rok szkolny rozpoczęliśmy w bardzo skromnych warunkach. Nie było stosownych ławek i krzeseł, więc trzeba było je zamówić. Przyszły w ostatnim dniu wakacji, więc nauczyciele z pewną pomocą musieli je skręcić, aby młodzież mogła swobodnie siedzieć.

Na początku mieliśmy nabór na 8 klas. Grono pedagogiczne gimnazjum nie było liczne, bo część jeszcze osób pracowała w wygaszającej szkole podstawowej.

Korzystaliśmy z 4 izb lekcyjnych na II piętrze, sali gimnastycznej, pracowni informatycznej, stołówki, szatni.

W roku szkolnym 2000/2001 przeprowadzono akcję referendalną, która miała wyłonić naszego patrona. W referendum wzięli udział: dyrekcja, uczniowie, nauczyciele i rodzice. W tajnym głosowaniu wybrano jedną spośród kilku kandydatur. Większością głosów wygrał Ignacy Krasicki.

Aby młodzieży przybliżyć postać poety, organizowano konkursy, pisano wypracowania – Moje pierwsze spotkanie z Ignacym Krasickim. W roku szkolnym 2001/2002 cała praca dydaktyczna i wychowawcza skupiła się na postaci ,,Księcia poetów polskich.

Dnia 7 czerwca 2002 roku Dyrekcja Szkoły przesłała wniosek do władz miasta i władz oświatowych o nadanie szkole imienia. Uchwałą Rady Miasta z dnia 28 lutego 2002 roku Gimnazjum nr 3 nadano imię Ignacego Krasickiego.

Dnia 7 czerwca 2002 roku odbyła się uroczystość, w czasie której, na ręce pani dyrektor Marioli Oporskiej został wręczony akt nadania szkole imienia oraz przez sponsorów przekazany sztandar szkoły.

 

Na drzewcu wbijane są złotym młoteczkiem nazwiska fundatorów.

A tu pani dyrektor prezentuje sztandar całej społeczności szkolnej.

   Nasza uroczystość przebiegała wieloetapowo: rozpoczęliśmy mszą w kościele św. Stanisława, później przeszliśmy do Poloneza, wysłuchać mów okolicznościowych tak licznie zaproszonych gości, po części oficjalnej odbyła się część artystyczna. Pani Iwona Mandziej wraz ze swoją klasą wystawiła ,,Żonę modną”. Po przedstawieniu udaliśmy się do szkoły.

A oto niektóre fragmenty wypowiedzi, które były wygłaszane 07.06.2002 roku:

Przewodnicząca Rady Miasta – Jadwiga Kowalska

,,(…)byliśmy bardzo usatysfakcjonowani tym, że nowe gimnazjum kontynuuje tradycej poprzedniej szkoły, co jest bardzo cenne, a nie jest codziennością i że wybraliście na patrona tak wspaniałego człowieka (…)”.

Biskup Alojzy Orszulik

,,(…)Aby świadomość uczniów, którzy tutaj będą popierać naukę utkwiło, że Ignacy Krasicki to wielki patriota, ważny dostojnik kościoła oraz wybitny poeta, który wcałej tworczości głosił prawdy nieprzemijające (…)”.

Prezydent Miasta – Ryszard Bogusz

,,W tym szczególnym dniu nadania szkole imienia i przekazania jej sztandaru chciałbym przeczytać i przekazać list gratulacyjny”

 Przewodniczący Sejmiku Wojewódzkiego – Andrzej Charzewski

,,(…) Przyjmujecie imię naszego wielkiego rodaka… Sztandar jest symbolem tego wszystkiego, co wniósł Wasz patron do polskiej i światowej kultury, do polskiego i światowego życia duchowego i do historii Skierniewic (…)”.

Dyrektor Biura Praw Dziecka – Zbigniew Wdowiak

,,Moment nadania imienia i przekazania sztandaru to moment szczególny dla całej społeczności szkolnej: dla uczniów, dla nauczycieli i dla rodziców. Niech Ignacy Krasicki będzie dla wszystkich wielką inspiracją do ciągłej, nieustannej pracy, inspiracją do stawiania sobie coraz to nowych wyzwań”.

Zapraszamy do galerii z uroczystości nadania szkole imienia



Rozpoczynamy pracę Gimnazjum nr 3


Dawnych wspomnień czar...

Uroczystości miejskie, wydarzenia szkolne,

wycieczki, spotkania integracyjno-rekreacyne 1999-2011



Zapraszamy do lektury internetowej gazetki Qmam o historii naszej szkoły i czasach współczesnych. Autorem publikacji jest uczeń klasy II D - Grzegorz Wołk.



   
© ALLROUNDER